पुणे: असे दिवस गेले आहेत जेव्हा शहरातील स्वातंत्र्यदिन उत्सव जमिनीवर फेकलेल्या, उद्यानात सोडल्या गेलेल्या किंवा गृहनिर्माण संस्थांच्या कोप in ्यात टाकून दिल्या गेलेल्या तिरंगारांच्या निराशाजनक दृश्यासह संपतील. शहर-आधारित संस्था भारत फ्लॅग फाउंडेशन, जे राष्ट्रीय ध्वजाच्या सन्मानाचे रक्षण करण्यासाठी काम करते, म्हणाले की, गेल्या दशकात टाकून दिलेल्या ध्वजांचे संग्रह 90% घटले आहे. स्वयंसेवी संस्थांनी आणि वैयक्तिक प्रयत्नांद्वारे भारताच्या ध्वज संहिताबद्दल अनेक वर्षांच्या जनजागृतीमुळे हे यश दिले जाते.फाउंडेशनचे अध्यक्ष गिरीश मुरुदकर म्हणाले की स्वयंसेवक उत्सवानंतर झेंडे गोळा करतात आणि नागरिकांना कसे फडकावायचे आणि तिरंगाला सन्मानाने कसे सोडवायचे याविषयी मार्गदर्शन करतात.“आम्ही महाराष्ट्रातील रोटरी क्लब, संस्था आणि इव्हेंट साइटवर संग्रहित बॉक्स वितरीत करतो. जर कोणी अमरावती किंवा नागपूर सारख्या ठिकाणांमधून एखादा बॉक्स परत करू शकत नसेल तर आम्ही त्यांना फोनवर योग्य विल्हेवाट लावून मार्गदर्शन करतो. कधीकधी बॉक्स रिक्त येतात. म्हणजे आमचे काम फेडत आहे,” मुरुडकर म्हणाले. यावर्षी, या गटाने जागरूकता पसरविण्यासाठी एक लघुपट आणि सोशल मीडिया मोहीम चालविली.बेबंद झेंडे दिसणे कमी होऊ शकते, परंतु प्रचारकांनी सांगितले की त्यांचे काम संपले नाही. प्रत्येक रिक्त संग्रह बॉक्स त्यांच्यासाठी एक शांत विजय आहे. मागील वर्षी, पुणे चार्टर्ड अकाउंटन्सी कंपनीने कार्वे रोड, डेक्कन जिमखाना आणि जवळपासच्या भागातून झेंडे गोळा करण्यासाठी मेरा तिरंगा मेरा अभिमन या बॅनर अंतर्गत 100 स्वयंसेवकांना एकत्र केले आणि नंतर त्यांना मान्यताप्राप्त विल्हेवाट लावण्यासाठी भारत फ्लॅग फाउंडेशनला दिले.नागरिकांनी सांगितले की जागरूकता पसरविण्याच्या सातत्याने वैयक्तिक प्रयत्नांमुळे फरक पडला. “आमच्या समाजात आम्ही दरवर्षी मुलांना आणि प्रौढांना ध्वज शिष्टाचाराबद्दल सांगतो. आम्ही कपड्यांचे झेंडे खरेदी करतो जे पुन्हा वापरता येतात आणि प्लास्टिक किंवा कागद टाळतात. गेल्या काही वर्षांत, स्वातंत्र्य दिन किंवा प्रजासत्ताक दिनाच्या कामकाजानंतर आम्हाला सोसायटीच्या आवारात किंवा शेजारच्या भागात झेंडे फारच कमी पडले आहेत, असे सदाशिव पेथ येथील रहिवासी रुटुजा गायकवाड यांनी सांगितले.सीओव्हीआयडी -१ ((साथीचा रोग) सर्व देशभर (किंवा (साथीचा) साथीचा रोग पर्यावरणास अनुकूल नसलेल्या झेंडे खरेदीमध्ये घसरला होता.हिंदू जानजाग्रुती समितीचे अध्यक्ष परग गोकले म्हणाले की राष्ट्रीय ध्वज ही राष्ट्राची ओळख आहे, परंतु वर्षातून फक्त दोनदा त्यांचा आदर केला जातो. ते म्हणाले, “प्लास्टिकचे झेंडे द्रुतगतीने विघटित होत नाहीत. आम्ही आता २१ वर्षांपासून जागरूकता वाढवत आहोत. यावर्षी आम्ही पुण्यात मोहिम आयोजित केली. आम्ही ध्वजाचा आदर करण्यासाठी अधिका officials ्यांना आणि शाळांना भेटलो,” ते म्हणाले.या गटाने स्थानिक अधिका to ्यांना प्रतिनिधित्व केले, भोर तेहसीलदार यांच्या कार्यालयाने तहसीलमधील शाळांना ध्वजांच्या आदरासंदर्भात सूचना पाठविल्या जातील याची खात्री दिली.ग्राफिक:भारतीय राष्ट्रीय ध्वजासाठी डॉस आणि करू नकाडॉस– ध्वज एका सन्मानाच्या स्थितीत, स्पष्टपणे ठेवलेल्या आणि औपचारिकपणे– नेहमी ध्वज जोरदारपणे फडकावून घ्या आणि सन्मानाने हळूहळू कमी करा– सूर्योदय ते सूर्यास्तापर्यंत ध्वज प्रदर्शित करा– ध्वज योग्यरित्या फोल्ड करा – ते आडवे ठेवा, पांढर्‍या बँडच्या खाली केशर आणि हिरव्या बँडला आतून फोल्ड करा, नंतर फक्त अशोक चक्र आणि केशर आणि हिरव्या रंगाचे भाग दृश्यमान आहेत. नंतर दुमडलेला ध्वज स्वच्छ आणि कोरड्या जागी आदरणीय साठवणुकीसाठी तळवे किंवा हातांमध्ये वाहून जाणे आवश्यक आहे– खाजगीरित्या खराब झालेल्या ध्वजाची विल्हेवाट लावा, शक्यतो आदरणीय पद्धतीने जाळून टाकूनकाय करू नका– ध्वज जमिनीला, मजला किंवा पाण्यास स्पर्श करू नका– सैन्य, निमलष्करी किंवा पोलिस क्रियाकलाप वगळता वाहने, गाड्या किंवा बोटींवर ते काढू नका– ते कापड, पोशाख, एकसमान किंवा ory क्सेसरीसाठी वापरू नका.– ध्वजावर काहीही लिहू नका, मुद्रित करू नका किंवा भरत नाही– खराब झालेले किंवा फिकट ध्वज प्रदर्शित करू नका– जाहिराती, सजावट किंवा टेबल कव्हर्ससाठी ध्वज वापरू नका.उल्लंघनाची शिक्षाराष्ट्रीय ध्वजाचा अयोग्य वापर, अपमान किंवा अपमान हा राष्ट्रीय सन्मान अधिनियम, १ 1971 .१ च्या अपमानाच्या प्रतिबंधानुसार तीन वर्षांपर्यंत किंवा दंड किंवा दोन्ही तुरूंगवासाची शिक्षा आहे.(स्त्रोत: भारताचा ध्वज कोड, २००२)
