पुणे : पुणे पोलिस आणि शहर-आधारित LGBTQIA+ गट दीर्घकाळापासून विश्वासातील अंतर भरून काढण्याचा प्रयत्न करत आहेत कारण विचित्र समुदायाचे सदस्य लक्ष्यित गुन्ह्यांना तोंड देत आहेत, विशेषतः डेटिंग ॲप्सद्वारे, बहुतेक पीडित कायद्याच्या अंमलबजावणीकडे जाण्यास नाखूष आहेत.6 जून रोजी, पोलिस आणि एनजीओ युटक यांनी सेंटर फॉर पोलिस रिसर्च सभागृहात एक आउटरीच सत्र आयोजित केले होते, ज्यामध्ये वारजे पोलिस उपनिरीक्षक शंकर पाटील यांनी LGBTQIA+ समुदाय सदस्यांना गुन्ह्यांची तक्रार करण्याचे आवाहन केले. पाटील म्हणाले, “उपचारापेक्षा प्रतिबंध चांगला आहे. अंतरंग सामग्री किंवा वैयक्तिक तपशील ऑनलाइन शेअर करू नका.” ते म्हणाले की ऑनलाइन प्लॅटफॉर्मचा समावेश असलेली तपासणी अनेकदा कठीण असते कारण अधिकारी चॅट ऑथेंटिकेट करण्यासाठी आणि गोपनीयता धोरणांचा हवाला देत ॲप्सवरून डेटा मिळविण्यासाठी संघर्ष करतात.पुण्यातील समाजातील सदस्यांना लक्ष्य करणाऱ्या अनेक गुन्ह्यांमध्ये ही पोहोच आहे. गेल्या महिन्यात वारजे माळवाडी पोलिसांनी एका समलिंगी व्यक्तीशी डेटिंग ॲपद्वारे संपर्क साधून लुटल्याप्रकरणी तिघांना अटक केली होती आणि एका अल्पवयीन मुलाला ताब्यात घेतले होते. गतवर्षी एका व्यक्तीला ग्राइंडर ते बंड गार्डनमधून आमिष दाखविण्यात आले होते. त्याला मारहाण करण्यात आली, पकडून ठेवले गेले आणि त्याचा एटीएम पिन उघड करण्यास भाग पाडले. हल्लेखोरांनी अखेर त्याचे बँक खाते रिकामे केले. आणखी एका प्रकरणात, पिंपरीतील 21 वर्षीय बीसीएस विद्यार्थ्याने ग्राइंडरच्या माध्यमातून कार्यरत असलेल्या खंडणी रॅकेटद्वारे कथितरित्या लक्ष्य केल्यामुळे आत्महत्या करून मृत्यू झाला.शहरातील ट्रान्स ऍक्टिव्हिस्ट मनस्वी गोयलकर यांनी सांगितले की, अनेकजण उपहास, निष्क्रियता आणि त्यांच्या कुटुंबियांना बाहेर जाण्याच्या भीतीने घटनांची तक्रार करत नाहीत. “एका ट्रान्स महिला, जिच्यावर डेट दरम्यान हल्ला झाला, तिने मदत मागितली तेव्हा तिची पोलिस स्टेशनमध्ये थट्टा करण्यात आली. तिच्या ‘प्रक्षोभक’ कपड्यांबद्दल तिची चौकशी करण्यात आली आणि तिच्या तक्रारीचे इतर नागरिकांना परवडणारे गांभीर्य मिळाले नाही,” ती म्हणाली.MIST LGBTQIA+ फाऊंडेशनचे संस्थापक श्याम कोन्नूर वाचलेल्यांना पोलिस प्रक्रियेत नेव्हिगेट करण्यात मदत करण्यासाठी आणि स्थानिक अधिकारी आणि रुग्णालयांसोबत काम करण्यासाठी क्रायसिस लाइन चालवतात. त्याच्यावर महिन्याला सहा केसेस येतात. “बहुतेक कॉलर त्यांच्या खऱ्या नावावरही आमच्यावर विश्वास ठेवत नाहीत. समुपदेशनाच्या तासांनंतरही ते पोलिसांकडे जाऊ इच्छित नाहीत,” तो म्हणाला.“अनेक पॅनिक कॉल्स अशा लोकांकडून येतात ज्यांना विश्वास आहे की ते एखाद्या डेटसाठी भेटत आहेत. एकदा ते आले की, ती व्यक्ती अनेकदा मित्रांना कॉल करते जे नंतर टोळी करतात, पीडितेला मोठी बिले भरण्यासाठी किंवा पैसे देण्यास धमकावतात. काही प्रकरणे आणखी वाढतात, पीडितांना निर्जन ठिकाणी नेले जाते आणि हिंसाचार किंवा खंडणीचा बळी जातो,” कोन्नूर पुढे म्हणाले.LGBTQIA+ डेटिंग लँडस्केप सतत सूक्ष्म आक्रमकतेने भरलेले आहे. दिव्या एस (२६), मुंबईतील एका प्रकाशन कंपनीत काम करणारी व्यावसायिक, लेस्बियन म्हणून ओळखली जाते. ती म्हणाली, “डेटिंग ॲप्सवर फेस व्हेरिफिकेशन हा एक विनोद आहे. मी महिला असल्याचे भासवणाऱ्या पुरुषांच्या अनेक ‘व्हेरिफाईड’ प्रोफाइलशी जुळले आहे.”मानसिक आरोग्य तज्ञांनी सांगितले की विचित्र समुदायांमध्ये डेटिंग-आधारित आघात दुर्दैवाने सामान्य झाले आहेत. “सतत अतिदक्षता, स्व-सेन्सॉरशिप आणि बाहेर पडण्याची भीती यामुळे चिंता, अलगाव आणि PTSD सारखी लक्षणे दिसून येतात. बऱ्याच जणांसाठी, एखाद्या तारखेला संमती देणे देखील उच्च-जोखीमसारखे वाटते,” डॉ अवनी जोशी, एक विचित्र-होकारार्थी क्लिनिकल मानसशास्त्रज्ञ म्हणाल्या.टेक प्रोफेशनल पलक (२४) ही बायसेक्शुअल म्हणून ओळखली जाते. तिने सांगितले की डेटिंग महिलांमुळे अनेकदा अर्थपूर्ण संबंध निर्माण झाले आहेत, परंतु पुरुषांशी संवाद अज्ञान आणि पूर्वग्रहाने चिन्हांकित केला जातो, ज्यामुळे ती डेटिंग ॲप्सबद्दल सावध होते.शहरातील ट्रान्स वुमन आणि टॅटू आर्टिस्ट झैनब (२७) म्हणाली की तिला तिच्या जोडीदारासोबत ऑटो रिक्षातून बाहेर फेकण्यात आले कारण “खूप जवळ बसले आहे.” “आम्ही आता कोरेगाव पार्क सारख्या अधिक कॉस्मोपॉलिटन भागात राहिलो आणि जुन्या शहरातील काही भाग टाळू ज्यांना धोका वाटतो,” ती म्हणाली.पाटील यांनी चिंता मान्य केली आणि विश्वास निर्माण करण्यासाठी वेळ लागेल असे सांगितले आणि पोलिस प्रतिनिधी आणि LGBTQIA+ समुदायाच्या सदस्यांमध्ये नियमित संवादासाठी एक मंच तयार करण्याचे सुचवले.
